در قسمت اول مقاله با کلیت گرایندهاوس ها آشنا شدیم . در این قسمت به بررسی خود فیلم می پردازم . برای شروع بهتر است با قسمت های مختلف فیلم آشنا شویم . گرایندهاوس از ۳ بخش کلی تشکیل شده . تریلر های دروغین ، فیلم رودریگز و فیلم تارانتینو . به ترتیب نمایش هر قسمت ، به بررسی فیلم می پردازیم .
تریلر Machete
اولین تصاویری که پس از نمایش لوگوی کمپانیهای Dimension و Troublemaker ، و ویدیوی Prevues Of Coming Attractions ( که مشابه آنرا در Kill Bill هم دیده بودیم ) پخش می شوند ، تصاویر تریلر فیلم Machete هستند . تریلری که خود رابرت رودریگز آنرا ساخته و هر چند تحت عنوان Fake Trailer به نمایش در آمد اما قرار است اواسط سال ۲۰۰۸ ، فیلم Machete بر روی DVD عرضه شود . در این تریلر ( که همانند تمام دیگر تریلرها نگاهی طنز آمیز به محصولات سطح پایین دهه های گذشته دارد ) Danny Trejo قاتلی است که در مقابل پیشنهاد رییس یک باند مافیایی قبول می کند یک سناتور را به قتل برساند . اما مشکلاتی به وجود می آید و او که Machete ( نوع خاصی از چاقو همانند قمه ) نام دارد در دام می افتد و پس از مجروح شدن به یک باره متحول شده و تصمیم به انتقام می گیرد .
تصاویر کل فیلم گرایندهاوس برای القای حس قراضگی آپارت ها و پوسیدگی فیلم ها ، بعد از فیلمبرداری افکت گذاری شده اند . این افکت همان افکتی است که در نرم افزار های تدوین به Old Movie معروف است و در فیلم ها از آن معمولا هنگام فلاش بک یا وقتی زمان خیلی قدیم نشان داده می شود ، استفاده می کنند . منتهی اینجا منظور از استفاده ، نشان دادن دوران گذشته نیست ، بلکه همانطور که ذکر شد هدف نزدیک شدن به حس و حال آن سینماها بوده است .
اما به Machete بپردازیم . ارجاعات این تریلر تنها به نمایش خشونت و سک* ( بعنوان بنیان اصلی فیلمهای Exploitation ) ، داستان سطحی و بی منطق و تصاویر خط خطی و پاره پاره خلاصه نمی شود ! با زیرکی می شود این ارجاعات را در فونت انتخابی برای عنوان فیلم ، ذکر عبارات مربوط به کپیرایت در پایین تصویر هنگام نمایش عنوان ( کاری که فقط مخصوص فیلمهای رده پایین نبوده و البته سالهاست منسوخ شده ) و درجه بندی سنی انتخابی برای فیلم ( درجه بندی X که آن هم سالهاست منسوخ شده و جای خود را به درجه بندی NC-17 داده است ) مشاهده نمود .
پس از تریلر Machete تصاویری نامربوط از چند بچه گربه را می بینیم که در میان آنها هشداری نوشته می شود ، تحت این عنوان که فیلم برای افراد زیر ۱۸ سال مناسب نیست . ( این بخش های گرایندهاوس در DVD فیلم Planet Terror وجود دارد )
فیلم Planet Terror
ویدیوی Our Feature Presentation نمایش داده می شود و پس از رد شدن عبارت Grindhouse به شکلی عجیب و غریب تیتراژ وحشت سیاره آغاز می شود . ( در بررسی این فیلم نسخه ی Extended مد نظر است چرا که اولا نسخه ی موجود در Grindhouse همانطور که در پست پیشین اشاره شد در ایران بصورت خیلی محدود دیده شده و ثانیا با یک تیر دو نشان زده ایم و چند نسخه را مورد بررسی قرار داده ایم )
در پلنت ترور ، رابرت رودریگز نهایت هنر خود را نشان داده است . او در این فیلم علاوه بر کارگردانی ، نویسندگی ، فیلمبرداری ، تدوین و ساخت موزیک را بر عهده داشته و تهیه کننده ی فیلم نیز بوده است .اما آیا توانسته به خوبی از پس همه ی این کارها بر بیاید ؟جواب مثبت است ! اما بهتر است به بررسی دلایل این موفقیت بپردازیم.
فیلمنامه ی فیلم بسیار خلاقانه نوشته شده است و علی رقم آنکه نمی توان خشونت بیش از حد فیلم را برای عده ای از تماشاگران ( که تعدادشان کم هم نیست ) توجیه کرد ، باید قبول کرد روند پیش برد داستان و نحوه ی قصه گویی بسیار جذاب است و مخاطب علاقه مند را تا لحظه ی آخر پای فیلم می نشاند ! داستان فیلم چند کاراکتر اصلی دارد . Cherry Darling رقاصی که دوست دارد کمدین تلویزیونی باشد . El Wray ، فرد مرموزی که قهرمان بازی های فیلم را بر عهده دارد و رابطه ای قدیمی با چری دارد و خانواده ی دکتر William Block که مشکلات اساسی دارد و در حال فروپاشی است . علاوه بر این کاراکترها چند کاراکتر فرعی هم وجود دارند که هر کدام در بخشی از داستان روند فیلم را پیش می برند . اما قصه ی اصلی و عامل ارتباط این شخصیت ها زمانی اتفاق می افتد که بین یک فرمانده ی نظامی و یک دانشمند دیوانه اختلاف نظر پیش می آید و دعوای آنها باعث پخش ویروسی می شود که جهت مبارزات گسترده ی نظامی تولید شده است . ویروسی که انسانها در صورت آلوده شدن به آن تبدیل به زامبی می شوند و بدنشان سراسر چرک و عفونت می گردد . از اینجا شاهد یک فیلم در ساب ژانر زامبی هستیم که تا آخر ادامه پیدا می کند . اما نکته ی جالب توجه Black Comedy موجود در کار و ارجاعات فراوان فیلم است . ارجاعاتی که تنها روش فهمیدن آنها تماشای دیگر فیلم های این ژانر است و هیچ متنی نمی تواند لذت کشف آنها را بیان کند !

فیلمبرداری فیلم به نحو عالی انجام گرفته و کادرهای زیبا ، کلوزآپهای متناسب با موقعیت و مدیریت رنگ قوی از نشانه های آن است . درباره ی این مدیریت رنگ همین نکته کافی که بگویم خونی که در Planet Terror می بینیم خون ترین خونی است که می شود در سینما دید و می توان آنرا با تمام وجود لمس کرد !!! تدوین فیلم هم جای بحث دارد . هر چند این فیلم به عمد و باز هم برای نزدیک شدن به فضای گرایندهاوس ها ، به صورتی تدوین شده که نما ها چسبندگی نداشته باشند و شاهد پرش های ناشیانه باشیم ، اما برخی از منتقدان معتقدند این روش را ( حتی به عمد و برای ایجاد خنده ! ) درست نمی دانند . من به شخصه مخالف نظر آن دسته از منتقدان هستم و مشاهده ی نوشته ی « حلقه ی فیلم گم شده است . پوزش ما را بپذیرید ، مدیریت سالن » در میان صحنه های فیلم و قطع شدن چند ثانیه ای آن ( با توجه به عمدی بودن کار و با توجه به اینکه فیلم را در سال ۲۰۰۷ و در سالن های مدرن یا دستگاه DVD مشاهده می کنیم ) برای من بسیار جالب بود ، و این حس جالب و در عین حال منحصر به فرد ، هیچ گاه از دیدن یک فیلم با تدوین کاملا به جا به من دست نداده بود ! البته اشتباه نشود ، بنده هیچ مشکلی با تدوین درست ندارم !! بلکه فقط این تجربه را جالب می دانستم .
موسیقی فیلم هم جالب است و بنظرم از کار قبلی رودریگز در Sin City بهتر در آمده . بخصوص اینکه یک تم دوست داشتنی دارد که به طرق مختلف و با سازهای متفاوت در طول کار تکرار می شود و بسیار با تصاویر مچ شده ( اگر اشتباه نکنم این تم را جان کارپنتر به صورت افتخاری برای رودریگز اجرا کرده ) . در اینجا حیف است اگر از گریم و جلوه های ویژه کار ( که هم محصول کامپیوتر هستند هم سر صحنه ) یاد نکنیم . چرا که با دقت انجام گرفته اند و باور پذیر از آب در آمده اند . بازی بازیگران چندان استثنایی نیست اما به هیچ وجه بد نیست و با کلیت کار هم خوانی دارد . حضور کوتاه تارانتینو نیز جالب توجه است و جالب تر از آن تقشی است که بازی می کند !
پس از نمایش پلنت ترور نوبت به تریلرهای وسط فیلم می رسد .
ادامه دارد …