سپتامبر امسال Three Ten to Yuma اکران شد . فیلمی به کارگردانی جیمز منگولد ( Identity – Walk the Line – Cop Land ) و با بازی دو هنرپیشه ی دوست داشتنی و کار بلد ، راسل کرو و کریستین بیل

داستان فیلم بسیار سر راست است و هیچ پیچیدگی ، تدوین موازی و عقب جلو بودن زمانی در کار نیست . بن وید ( راسل کرو ) سردسته ی اوباش در آخرین سرقتی که انجام می دهد ، توسط پلیس به دام می افتد و آنها تصمیم می گیرند ، او را به یوما بفرستند تا در آنجا دارش بزنند ( بن وید یک حرفه ای است که ۲۲ سرقت اخیر کار او بوده ! ) دن اوانس ( کریستین بیل ) به کلانتر شهر بدهی دارد و هر جور شده باید پولی تهیه کند . از این جهت قبول می کند یکی از مامورین رساندن بن وید به قطار یوما باشد . ویلیام ، پسر دن ( لوگان لرمن ) نوجوان ۱۴ ساله ای است که عاشق انجام کارهای پرخطر است و دلش می خواهد پدر را در رساندن بن وید به قطار یاری دهد . چارلی پرنس ، دستیار و جانشین اوباشِ بن وید ( بن فاستر ) تصمیم به نجات بن وید می گیرد .
هر چند گفته شد داستان فیلم روان و سرراست است ، اما این مورد نه تنها از جذابیت های آن کم نکرده ، بلکه باعث سرعت بیشتر و تازگی فیلم شده است ! فیلمنامه به خوبی به معرفی شخصیت ها می پردازد و حتی نقش های کاملا فرعی ، دارای شخصیت واحد هستند و هر یک دغدغه های خودشان را دارند .دیالوگ ها به زیبایی نوشته شده اند و کنایه های زیادی در خط به خط ـشان دیده می شود ! علاوه بر این ، انتخاب بازیگران به بهترین شکل انجام گرفته و نقش ها را بدون این بازیگران نمی توان تصور کرد !
بازی راسل کرو همانند همیشه عالی است و بنظرم بخت اول اسکار مرد امسال است . کریستین بیل جوان نیز ، همانند فیلم های قبلی خود ، کارش را به بهترین نحو انجام داده و دیگر نوبت آن رسیده که او هم طعم مجسمه ی طلایی اسکار را بچشد ! لوگان لرمن برعکس سن پایینش باتجربه عمل می کند و بازی تاثیر گذاری ارائه می دهد . بن فاستر نیز به اقتضای کاراکتر ، بسیار منفور ظاهر شده و این یعنی کارش را به درستی انجام داده . همچنین نباید بازی پیتر فوندا را در نقش بریان مک الروی فراموش کنیم .
موسیقی فیلم مسحور کننده ، فیلمبرداری نرم و تدوین بی مشکل است که همه ی اینها حکایت از نظم و هماهنگی ای دارد که جیمز منگولد توانسته به عنوان کارگردان به وجود بیاورد . ۳:۱۰ به سمت یوما بازسازی فیلمی است به همین نام که ۵۰ سال پیش با بازی گلن فور و ون هفلین ساخته شد ؛ و امسال در کنار «قتل جسی جیمز به دست رابرت فورد بزدل» ( با بازی برد پیت ) یکی از ۲ فیلم وسترن اکران شده می باشد . باید منتظر بود و دید کدامیک موفق ترند . هر چند هنوز جسی جیمز را ندیده ام ، اما فکر می کنم ۳:۱۰ ، فیلم بهتری باشد .
در آخر تماشای این فیلم بسیار زیبا را به شما توصیه می کنم و از شما می خواهم به بازی کریستین بیل بیشتر دقت کنید ! در آینده در موردش بیشتر می نویسم .
نمره ی من به فیلم : ۹/۱۰